ارزشیابی

انواع روش‌های ارزیابی جایگزین در آموزش‌های مجازی

ارزشیابی

امروزه با ورود فنّاوری به عرصه آموزش بسیاری از تکنیک‌ها از جمله روش‌های ارزیابی دستخوش تغییر و تحول گشته‌اند. 

یکی از این روش‌های ارزیابی، روش‌های جایگزین در آموزش‌های مجازی هستند. 
 

انواع روش‌های ارزیابی جایگزین در آموزش‌های مجازی
 
 

ارزیابی‌های جایگزین فردی/نظری  

  • تکنیک آزمون‌های شفاهی کنترل شده : یک ارائه زنده شفاهی که توسط فراگیران انجام می‌شود. به این صورت که مدرس از همه دانشجویان می‌خواهد که در یک ساعت و تاریخ مشخص در پلتفرم فعال شوند. بعد مدرس سؤالاتش را به صورت شفاهی می‌پرسد. 

 

  • تکنیک ارائه غیرهمزمان (ضبط‌شده): ارائه ویدئو یا صوت ضبط شده ازپاسخ سؤالات توسط فراگیران. در این روش موضوعات و سوالات از قبل مشخص می‌شوند.  

 

  • تکنیک سؤالات با پاسخ کوتاه : در این‌گونه سؤالات، پاسخ‌های فراگیران کاملاً از قبل تعیین شده هستند. درواقع یاددهنده از قبل سوالاتی را همراه با پاسخ ‌های کوتاه آماده می کند و با مطرح کردن سوالات، فراگیران را براساس نمره‌دهی ارزیابی می‌کند. 

 

  • تکنیک آزمون‌های بازپاسخ: این روش خیلی رایج است. یک تعداد سؤال به فراگیران داده‌می‌شود بعد ازآن‌ها خواسته می‌شود بر اساس علایق و دانش خودشان تعدادی سؤال را برای پاسخ دادن انتخاب کنند و دریک مدت زمان مشخص به آن‌ها پاسخ دهند. 

 

  • تکنیک اینفوگرافیک: اینفوگراف‌ها ترکیبی از گرافیک و اطلاعات هستند که حرکت و پویایی در روش ارائه مطالب از ویژگی‌های آنهاست. 

 

  • تکنیک ویدئوهای تعاملی: فراگیران می‌توانند برای ارائه تکالیف خود از ویدئوهای تعاملی استفاده کنند. موضوع ویدئوهای تعاملی توسط یاددهنده انتخاب می‌شود و با سایر فراگیران به اشتراک گذاشته می‌شود. 

 

  • تکنیک فلش کارت: ترکیبی از گرافیک و یک متن کوتاه است 

 

  • تکنیک بازی‌های آموزشی: محتواهای یادگیری هستند که توسط یاددهنده به فراگیران ارائه می‌شود، درواقع همان پاسخ‌های ارائه‌شده توسط فراگیران به یاددهنده هستند که فقط بازی‌سازی شده‌اند و به محتواها زمان داده‌شده‌است.  

 

  • تکنیک پرسشگری: در این روش، یاددهنده از فراگیران می‌خواهد به جای پاسخ‌دادن به سؤالات یاددهنده خودشان سؤال مطرح کنند. سقراط در آموزش و ارزیابی شاگردانش از پرسشگری استفاده میکرده است. 


ارزیابی‌های جایگزین فردی/تجربی 

  • تکنیک مطالعه موردی: یاددهنده موردی مکتوب در اختیار فراگیران قرار می‌دهد و از آن‌ها می‌خواهد که در موردش فکر کنند و نظراتشان را بگویند. 

 

  • تکنیک مشاهده مستقیم: یاددهنده از فراگیران می‌خواهد، چیزی را که مشاهده می‌کنند، گزارش مشاهدات خود را برای یاددهنده بنویسند. 


ارزیابی‌های جایگزین گروهی 

  • تکنیک فکر کن – جفت شو – به اشتراک بگذار: ابزاری برای بحث کردن و به اشتراک‌گذاری اطلاعات است. یاددهنده از فراگیران می‌خواهد که در مدت زمان مثلاً 2 دقیقه به موضوع یا سؤال فکر کنند. فراگیران دوبه‌دو توسط مدرس جفت شده و در چت خصوصی پلتفرم مدنظر درباره موضوع با هم صحبت می‌کنند. فراگیران در چت عمومی پلتفرم، نتایج بحث گروه‌های خود را به اشتراک می‌گذارند. درنهایت، یاددهنده به نتایج به اشتراک گذاشته‌شده هر گروه نمره می‌دهد. 

 

  • تکنیک کوئیز یک سؤالی: یاددهنده وسط کلاس یا آخر کلاس سؤالی را از درس‌های ارائه شده در کلاس مطرح می‌کند و از فراگیران می‌خواهد که یک پاسخ کوتاه یک دقیقه‌ای ارائه دهند. 

 

  • تکنیک 1-2-3: روشی است که معمولاً آخر درس ارائه شده و در قالب سه سؤال در مورد مطالب یاد گرفته شده از فراگیران سؤال می‌شود. سؤال اول: چه چیزهایی از درس امروز یاد گرفته‌اید؟ سؤال دوم: در ادامه دوست دارید چه مطالب دیگری را یاد بگیرید؟ سؤال سوم: درباره درس امروز چه سؤالاتی دارید؟